چه تأثیری یوان دیجیتال دارای بهره بر امور مالی دیجیتال هنگ کنگ خواهد داشت؟

نویسنده: جیسون جیانگ | Web3.01

در پایان سال ۲۰۲۵، بانک مرکزی چین "طرح اقدام برای تقویت بیشتر سیستم مدیریت و خدمات و ساخت زیرساخت مالی مرتبط با یوان دیجیتال" را منتشر خواهد کرد که نشان‌دهنده انتقال رسمی یوان دیجیتال از "پول نقد دیجیتال ۱.۰" به "ارز سپرده دیجیتال ۲.۰" است.

تغییر اصلی این است که از تاریخ ۱۴۰۴/۱۰/۱۱، موجودی در کیف پول یوان دیجیتال شروع به تعلق بهره خواهد کرد و وضعیت قانونی آن از یک بدهی مستقیم بانک مرکزی به یک پول قانونی با ویژگی‌های بدهی بانک تجاری تغییر خواهد کرد.

معضلات مشترک CBDC های جهانی و دستاورد یوان دیجیتال

عملکرد CBDC ها توسط بیش از ۱۳۰ مقام پولی در سراسر جهان به طور کلی در یک پارادوکس غیرقابل حل گرفتار شده است: چگونه از معرفی ارزهای دیجیتال جلوگیری کنیم که پایه سیستم بانکی سنتی را تضعیف کند؟ علت اصلی در هوشیاری در برابر عدم واسطه‌گری مالی نهفته است—نگرانی از اینکه بانک‌های مرکزی به طور مستقیم ارز فیات دیجیتال امن و راحت را به عموم ارائه دهند، منجر به خروج سپرده‌های بانک‌های تجاری و تأثیر بر عملکرد ایجاد اعتبار خواهد شد.

بنابراین، چه بحث بانک مرکزی اروپا درباره تعیین محدودیت نگهداری برای یورو دیجیتال باشد یا هشدار صریح بانک ژاپن، منطق اساسی دفاعی است. آنها ثبات مالی را با محدود کردن شدید CBDC های خرده‌فروشی به پول نقد دیجیتال بدون بهره (M0) و کاهش جذابیت آنها برای سپرده‌های بانکی تضمین می‌کنند. با این حال، این اغلب منجر به مشکل در جذب CBDC ها به دلیل کمبود انگیزه از طرف کاربران و بانک‌ها می‌شود که در نتیجه قطع ارتباط بین عملکرد و اهداف را به همراه دارد.

بر اساس این پایه، یوان دیجیتال اولین CBDC در جهان خواهد بود که بر موجودی کیف پول کاربران عادی بهره پرداخت می‌کند. یوان دیجیتال ۲.۰ رابطه پول-بدهی را از طریق نوآوری نهادی بازسازی می‌کند و تلاش می‌کند تا ریسک‌ها را کاهش داده و حرکت جدیدی در داخل سیستم بانکی ایجاد کند. تفاوت آن با سایر CBDC های خرده‌فروشی جهانی در این است:

این مدل یوان دیجیتال را از یک ابزار "گردش خارجی" که به طور بالقوه می‌تواند بر بانک‌ها تأثیر بگذارد به "خون داخلی" که عمیقاً در ترازنامه بانک‌ها یکپارچه شده است، تبدیل می‌کند.

بانک‌های تجاری حقوق مدیریت و سود بر سپرده‌های یوان دیجیتال دارند که انگیزه آنها را برای ترویج از "مسئولیت منفعل" به "عملیات فعال" تغییر می‌دهد و در نتیجه یک مکانیزم ترویج بازار محور پایدار را شکل می‌دهد. در همین حال، بیمه سپرده واضح نگرانی‌های اعتباری در میان کاربران را از بین می‌برد.

این نه تنها مشکل انگیزه را حل می‌کند، بلکه به این معناست که یوان دیجیتال به طور رسمی در چارچوب سنتی ایجاد و تنظیم پول گنجانده شده است و متغیر سیاست جدیدی را که می‌تواند مستقیماً اعمال شود (نرخ بهره یوان دیجیتال) در اختیار بانک مرکزی قرار می‌دهد. قابلیت ردیابی معاملات آن همچنین شرایطی را برای اجرای سیاست‌های پولی ساختاری دقیق ایجاد می‌کند.

تعریف یک مدل جدید: "ترکیبی" از CDBC و سپرده‌های توکنیزه شده

یوان دیجیتال ۲.۰، به دلیل ویژگی‌های بهره‌دار و عملیات بانکی خود، تا حدودی شبیه سپرده‌های توکنیزه شده ترویج شده توسط بانک‌های تجاری است. دومی گواهی‌های دیجیتال سپرده‌های بانکی بر بلاکچین عمومی (مانند JPM Coin جی‌پی مورگان چیس) است که هدف آن بهبود کارایی تسویه‌های بین سازمانی است. با این حال، این شباهت صرفاً ظاهری است؛ این دو از نظر پایه اعتباری و سطح استراتژیک اساساً متفاوت هستند.

یوان دیجیتال ۲.۰ در واقع یک شکل ترکیبی جدید ایجاد می‌کند: ظاهر کارآمد سپرده‌های توکنیزه شده را جذب می‌کند، اما هسته آن اعتبار کامل یک ارز ملی حاکمیتی است.

این تمایز بسیار مهم است. اعتبار سپرده‌های توکنیزه شده عمیقاً به ترازنامه بانک‌های ناشر آنها گره خورده است و ذات آنها بهینه‌سازی کارایی واسطه‌های مالی موجود است. در مقابل، پایه اعتباری یوان دیجیتال ۲.۰ حاکمیت ملی باقی می‌ماند و هدف آن ساخت زیرساخت مالی بنیادی است که از اقتصاد دیجیتال آینده پشتیبانی می‌کند.

گزارشی از موسسه فناوری مالی دانشگاه تسینگ هوا همچنین اشاره می‌کند که این ارز دیجیتال، که توسط اعتبار ملی پشتیبانی می‌شود و قابلیت برنامه‌پذیری دارد، پشتیبانی اصلی را برای ساخت یک مدل دو پلتفرمی از "بلاکچین عمومی + دارایی های دیجیتال" فراهم می‌کند.

بنابراین، ارتقاء یوان دیجیتال ۲.۰ بسیار فراتر از تکامل ابزارهای پرداخت است؛ همچنین زمینه را برای عصر آینده توکنیزه سازی دارایی در مقیاس بزرگ فراهم می‌کند و یک "مسیر تسویه" با بالاترین رتبه اعتباری ارائه می‌دهد.

توانمندسازی اکوسیستم مالی دیجیتال هنگ کنگ توسط یوان دیجیتال بهره‌دار

ارتقاء استراتژیک یوان دیجیتال مستقیم‌ترین و عمیق‌ترین تأثیر را بر هنگ کنگ خواهد داشت که در جغرافیا و سیستم خود منحصر به فرد است.

متغیر کلیدی پرداخت بهره ماهیت یوان دیجیتال را در سناریوهای فناوری میان زنجیره ای و مالی به طور کامل تغییر داده است و آن را از یک "کانال پرداخت" به یک "دارایی استراتژیک" تبدیل کرده و در نتیجه توانمندسازی قابل توجهی را برای ساخت "مرکز دارایی دیجیتال بین‌المللی" هنگ کنگ در سطوح متعدد فراهم می‌کند.

اول، پرداخت بهره انگیزه را برای بیکار ماندن وجوه فناوری میان زنجیره ای حل می‌کند و مستقیماً عملکرد هنگ کنگ را به عنوان یک استخر یوان فراساحلی تقویت می‌کند.

در شبکه‌های پرداخت فناوری میان زنجیره ای مبتنی بر پل‌های چندجانبه ارز دیجیتال بانک مرکزی (mBridges)، ارزهای دیجیتال بدون بهره صرفاً به عنوان وسیله مبادله عمل می‌کنند و مشاغل را تشویق می‌کنند تا معاملات را به سرعت تسویه کنند تا سرمایه بسته شده در پول نقد را کاهش دهند. با پرداخت بهره، یوان دیجیتال توانایی رقابت با سپرده‌های یوان فراساحلی در هنگ کنگ را به دست می‌آورد. مراکز خزانه‌داری شرکت‌های چندملیتی می‌توانند از آن به عنوان یک ابزار مدیریت نقدینگی بهره‌دار استفاده کنند و اجازه دهند برای مدت طولانی‌تری در سیستم مطابق هنگ کنگ باقی بماند.

در حال حاضر، یوان دیجیتال بیش از ۹۵٪ از معاملات در mBridge را به خود اختصاص می‌دهد. انتظار می‌رود سیاست پرداخت بهره این مزیت جریان را به یک مزیت موجودی تبدیل کند که به گسترش و عمیق‌تر شدن استخر جریان سرمایه یوان فراساحلی هنگ کنگ کمک کرده و وضعیت مرکزی آن را تثبیت کند.

دوم، پرداخت بهره جذابیت اعتباری یوان دیجیتال را به عنوان ارزی برای صدور و تسویه دارایی های توکنیزه شده در هنگ کنگ افزایش می‌دهد.

هنگ کنگ به طور فعال توکنیزه سازی دارایی‌هایی مانند اوراق قرضه را ترویج می‌کند. در چنین تسویه‌های مستقیم به مصرف‌کننده (DvP)، رتبه اعتباری ارز تسویه مستقیماً بر قیمت‌گذاری ریسک محصول و پذیرش بازار تأثیر می‌گذارد. یوان دیجیتال که بهره پرداخت می‌کند و توسط اعتبار ملی پشتیبانی می‌شود، رتبه اعتباری بسیار بالاتری نسبت به سپرده‌های توکنیزه شده هر بانک منفرد دارد.

پروژه Ensemble اداره پولی هنگ کنگ قابلیت همکاری بلاک چین را برای سپرده‌های توکنیزه شده بررسی کرده است و یوان دیجیتال ۲.۰ می‌تواند به عنوان یک دارایی تسویه سطح بالاتر در این اکوسیستم یکپارچه شود. با استفاده از قابلیت برنامه‌پذیری یوان دیجیتال، فرآیندهای پرداخت بهره اوراق قرضه یا شرایط تأمین مالی تجاری می‌توانند خودکار شوند و کارایی را به طور قابل توجهی بهبود بخشیده و ریسک‌های عملیاتی را کاهش دهند.

این گزینه زیرساخت مالی زیربنایی بالقوه و برتری را برای هنگ کنگ برای صدور محصولات پیشرفته مانند اوراق قرضه سبز دولتی توکنیزه شده فراهم می‌کند.

سوم، پرداخت بهره فضای نوآوری خدمات مالی را در اطراف یوان دیجیتال فعال کرده است و فرصت‌های هم‌افزایی را برای صنعت فین‌تک هنگ کنگ به ارمغان می‌آورد.

زمانی که یوان دیجیتال به یک بدهی تبدیل شود که بانک‌ها می‌توانند آن را مدیریت کرده و بهره تولید کنند، خدمات مرتبط با سپرده‌ها، مدیریت ثروت، تأمین مالی و مدیریت قرارداد هوشمند ظاهر خواهند شد.

هنگ کنگ، با سیستم حقوق عرفی هماهنگ شده بین‌المللی و بازار مالی پر جنب و جوش خود، یک "ساندباکس" ایده‌آل برای آزمایش چنین خدمات نوآورانه‌ای است. به عنوان مثال، می‌تواند دروازه‌های مطابق را توسعه دهد که کیف پول دیجیتال الکترونیکی روپیه یوان دیجیتال را به پلتفرم‌های دارایی مجازی متصل می‌کند، یا محصولات مدیریت ثروت ساختاری را بر اساس ویژگی‌های بهره‌دار آنها طراحی کند.

این هم‌افزایی نوآورانه به هنگ کنگ یک شروع پیشتاز در طراحی محصول و وضع قوانین در امور مالی دیجیتال با نام اختصاری دیفای خواهد داد.

چهارم، پرداخت بهره استراتژی متفاوت و مشارکتی بین یوان دیجیتال و "دلار هنگ کنگ دیجیتال" را عمیق‌تر می‌کند.

هنگ کنگ به وضوح توسعه یک "دلار هنگ کنگ دیجیتال" نوع عمده‌فروشی را در اولویت قرار داده است که بر معاملات بزرگ بین مؤسسات مالی و برنامه‌های بازار سرمایه تمرکز دارد. یوان دیجیتال بهره‌دار ۲.۰ در درجه اول به پرداخت‌های خرده‌فروشی فناوری میان زنجیره ای، تسویه‌های تجاری و خدمات مالی مشتقه مرتبط که به شدت با اقتصاد واقعی سرزمین اصلی مرتبط هستند، خدمت خواهد کرد.

این دو جایگزین نیستند، بلکه یک رابطه مکمل واضح را شکل می‌دهند: دلار هنگ کنگ دیجیتال کارایی امور مالی عمده‌فروشی محلی را بهینه می‌کند، در حالی که یوان دیجیتال پیوندهای اقتصادی فناوری میان زنجیره ای را عمیق‌تر می‌کند. این هم‌افزایی به هنگ کنگ این امکان را می‌دهد که به طور همزمان زیرساخت مالی محلی خود و عملکرد خود را به عنوان یک پل فناوری میان زنجیره ای تقویت کند.