درس‌های زندگی از دانشمندان فیلیپینی: شخصیت، عملی‌گرایی، سیاست

دانشمندان نوع نادری از متخصصان، محققان و حرفه‌ای‌ها هستند که می‌توانند واقعاً خارج از چارچوب فکر کنند و عمل کنند. ما با برخی از آثار بزرگ آنها آشنا هستیم. با این حال، تمایل داریم این واقعیت ابتدایی را نادیده بگیریم که آنها نیز افرادی هستند که، مانند بسیاری از ما، سؤالات زیادی می‌پرسند، می‌توانند نسبت به آنچه در جریان است شکاک باشند و می‌خواهند فضا را سبک‌تر کنند.

در فیلیپین، جایی که درک عمومی از علم نسبتاً مثبت است (اگرچه اصلاً بدون بحث و جدل نیست)، زندگی دانشمندان (بیشتر از آن، فعالیت‌های علمی که انجام می‌دهند)، برای بخش‌هایی از عموم مردم یک راز به نظر می‌رسد.

به عنوان محققانی که به شخصیت‌های متنوع علم علاقه‌مندیم، فکر کردیم خوب است که کار دانشمندان و مشارکت‌های آنها در ساخت دولت و توسعه ملی را بررسی کنیم. 

در طول این مسیر، به دستاوردهای مشهور و شخصیت‌های کمتر شناخته‌شده، حس شوخ‌طبعی و هوشمندی، و عمل‌گرایی آنها پرداختیم — مواردی که امیدواریم در این مقاله بر آنها تمرکز کنیم.

به هم زدن قراردادها و شوخ‌طبعی

دانشمندان قراردادهایی را به چالش می‌کشند که فکر می‌کنند برای تحقق پتانسیل فردی و جمعی زیان‌بار است. گاهی اوقات، آنها نیز از آرامش شوخ‌طبعی راحت آگاه هستند.

در دانشگاه فیلیپین لس بانیوس (UPLB) و سایر دانشگاه‌های نخبه در دهه ۱۹۵۰، قانون نانوشته در انتشار مقالات مجله بر اساس پایان‌نامه‌های دانشجویان این بود که مشاوران هیئت علمی نویسندگی ارشد را بر عهده بگیرند. 

دانشمند ملی و رئیس سابق دانشکده کشاورزی UPLB، دیوسکورو ال. اومالی (۱۹۱۷-۱۹۹۲) این سنت را شکست و به دانشجویان مشاور خود اجازه داد تا نقش نویسندگان ارشد را بر عهده بگیرند. به نظر او، این روش به دانشجویان کمک می‌کرد تا حرفه علمی خود را آغاز کنند، به‌ویژه اگر می‌خواستند آن را در دانشگاه دنبال کنند.

دکتر اومالی محقق برجسته‌ای در زمینه ژنتیک و اصلاح نباتات بود که لقب "پدر اصلاح نباتات فیلیپین" را برای او به ارمغان آورد. او نسلی از دانشجویان موفق را راهنمایی کرد که در میان آنها دانشمندان ملی آینده، دولورس ا. رامیرز (۱۹۳۱-) و امیل کیو. خاویر (۱۹۴۰-) بودند.

گاهی اوقات، دانشمندان نیز علاقه‌مند به ارائه اظهارات شوخ‌طبعانه معمولی هستند. اگرچه شوخ‌طبعی نسبی است، اما جنبه انسانی دانشمندان را آشکار می‌کند. 

دانشمند ملی خوزه ر. ولاسکو (۱۹۱۶-۲۰۰۷) یک بار به شوخی گفت که "ضرر حقوق، سود علم بود." ولاسکو جوان فکر می‌کرد که وکیل شود. اما به دلیل منابع و فرصت محدود، تصمیم گرفت حرفه‌ای مولد در شیمی کشاورزی و فیزیولوژی گیاهی در UPLB را دنبال کند. دکتر ولاسکو علاقه مادام‌العمر به نوشته‌های محققان حقوقی داشت.

در کار خود بر روی بیماری نارگیل به نام cadang-cadang در دهه ۱۹۵۰، دکتر ولاسکو نسبت به اجماع علمی ظاهری مبنی بر اینکه این بیماری توسط یک ویروس ایجاد شده است، ابراز تردید کرد. به نظر او، این "قاتل نارگیل" به دلیل ویژگی غیرطبیعی خاک بود که برای درختان نارگیل سمی است. با درک این دیدگاه‌های مختلف در رشته خود، دکتر ولاسکو به شوخی گفت که وقتی "او سرانجام به گروه پیوست، ناخوشایند بر روی گروه فرود آمد و موسیقی را صدا زد."

دادن چهره‌ای انسانی به علم

دانشمندان تلاش می‌کنند تا کشفیات خود را در خدمت یک هدف عمومی قرار دهند.

دانشمند ملی خاویر، یکی از شاگردان خوش‌شانس دانشمند ملی اومالی، به طور گسترده‌ای به عنوان یک دانشمند و رهبر عملی شناخته می‌شود. او پیشگام مطالعه ژنتیک گیاهی و زراعت در فیلیپین بود. او موسسه اصلاح نباتات UPLB را تأسیس کرد که محصولات مختلف پربازده و ضروری را در آسیا جریان اصلی کرده است.

برجسته‌ترین فضیلت دکتر خاویر به عنوان یک دانشمند، طبق گفته فرهنگستان ملی برجسته علوم و فناوری (NAST)، توانایی او "در تصور و اجرای رویکردهای واقع‌بینانه نسبت به مشکلاتی است که کشاورزی استوایی در یک کشور در حال توسعه با آن مواجه است." NAST توضیح داد که دانشمند ملی از لاگونا در تلاش خود برای کمک به کشاورزان کوچک، همیشه تحقیقات خود را به سمت توسعه روش‌های کشاورزی عملی هدایت می‌کند که هدف آنها بهبود تولید محصول با استفاده از روش‌های ارزان و بومی است.

به عنوان یک رهبر، دکتر خاویر از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۹ به عنوان رئیس دانشگاه فیلیپین (UP) خدمت کرد. او از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۶ ریاست هیئت توسعه علوم ملی (اکنون وزارت علوم و فناوری) را بر عهده داشت و به زودی از ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۱ ریاست NAST را بر عهده گرفت. 

مانند بسیاری از همتایان مشهورش، دکتر خاویر، هنگامی که در یک بحث پنل آنلاین در ژوئیه ۲۰۲۰ در مورد اعطای جایزه دانشمند ملی سؤال شد، با فروتنی پاسخ داد که "'Yun ay mga dekorasyon na lang 'yun" (جایزه صرفاً یک نشان افتخاری تزئینی است). 

سیاست و چشم‌انداز برای UP

در یک ماراتن ضبط ویدیو با عنوان "نوآوری دوباره UP به عنوان یک دانشگاه ملی"، دانشمند علوم سیاسی خوزه و. آبوئوا (۱۹۲۸-۲۰۲۱) سیاست و چشم‌انداز خود را برای UP به عنوان تنها دانشگاه ملی کشور بازبینی کرد. او از ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۳ رئیس UP بود.

دکتر آبوئوا، که در آن زمان استاد بازنشسته UP در علوم سیاسی و مدیریت عمومی بود، اشاره کرد که ایده UP به عنوان دانشگاه ملی برای اولین بار در طول ریاست او در ۱۹۹۲ پیشنهاد شد (قانون جمهوری ۹۵۰۰ یا منشور UP، که UP را به عنوان دانشگاه ملی تکلیف می‌کند، در ۲۰۰۸ به قانون تبدیل شد). او به اعضای جامعه UP توضیح داد که دانشگاه باید به ارزیابی فعالیت‌های آموزشی، تحقیقاتی و توسعه خود ادامه دهد و گفت: "ما باید نگرش علمی و انتقادی خود را به خودمان اعمال کنیم." 

در پاسخ به یکی از اعضای هیئت علمی UP که در مورد اقداماتی که مقامات UP می‌توانند برای حمایت از برنامه‌های درسی جدید که "تغییرات کیفی" (مانند توسعه هنرهای اجتماعی) را ترویج می‌کنند، انجام دهند، پرسید، دکتر آبوئوا اظهارات سبکی کرد و گفت: "Hindi na ako ang mananagot niyan…professor emeritus na ako eh. Wala na akong magagawa diyan." (من فقط می‌توانم این قدر کار کنم. من اکنون یک استاد بازنشسته هستم). 

دکتر آبوئوا اعتراف کرد که ممکن است بهتر باشد مقامات فعلی UP به نگرانی مطرح شده توسط هیئت علمی رسیدگی کنند. او اضافه کرد که "من فقط می‌توانم همدردی خود را به شما ارائه دهم"، که خنده‌ای را از سوی مجری پنل و تماشاگران آنلاین برانگیخت. دانشمند علوم سیاسی از بوهول با این حال به هیئت علمی کنجکاو توضیح داد: "من به آنچه شما می‌گویید ارزش می‌گذارم. بسیار زیاد. من به یک آموزش همه جانبه [و] در یک دانشگاه چندوجهی و ثروتمند اعتقاد دارم."

با این قطعه، امیدواریم نگاهی کوتاه به کار جذاب و شخصیت‌های دانشمندان و متخصصان در فیلیپین به اشتراک گذاشته باشیم. ما هیچ توهمی نداریم که آنها نماینده همه چیزهایی هستند که وجود دارد، اما اعتماد داریم که این مقاله به ادامه مکالمه کمک خواهد کرد. – Rappler.com

نویسندگان اساتید دانشکده ارتباطات توسعه، دانشگاه فیلیپین لس بانیوس هستند. جفرسون راگراگیو محقق پسادکتری در دانشگاه میشیگان، آن آربور بود. سرلی اف. باروگا-جامیاس محقق پسادکتری در دانشگاه مریلند، کالج پارک بود.