Zullen je crypto-beloningen de aankomende CLARITY-wet overleven? Een begrijpelijke gids voor Sectie 404

De Digital Asset Market Clarity Act, beter bekend als de CLARITY Act, zou duidelijke lijnen moeten trekken rond cryptoactiva en welke toezichthouder als eerste aan zet is.

CryptoSlate heeft lezers al door de grotere architectuur van het wetsvoorstel geleid voorafgaand aan de markup in januari, inclusief wat er is veranderd, wat onopgelost bleef, en waarom jurisdictie en staatspreëmptie net zo belangrijk kunnen zijn als de koptelefoon definities.

Het deel dat momenteel de meeste aandacht opeist is smaller en veel genuanceerder: het gaat over wie consumenten kan betalen om dollars op een bepaalde plek geparkeerd te houden.

Dat geschil werd moeilijker te negeren nadat Coinbase zei het Senaatsontwerp in zijn huidige vorm niet te kunnen steunen, en de Senate Banking Committee een geplande markup uitstelde. Sindsdien is het wetsvoorstel in de fase beland waarin medewerkers werkwoorden herschrijven en wetgevers testen of een nieuwe coalitie echt is.

Senaatsdemocraten zeiden dat ze in gesprek zouden blijven met vertegenwoordigers uit de industrie over zorgen, terwijl de Senate Agriculture Committee verwees naar een parallel schema, inclusief hun ontwerp van 21 januari en een hoorzitting gepland voor 27 januari.

Als je de eenvoudigste manier wilt begrijpen waarom stablecoin-beloningen de struikeldraad werden, vergeet dan de slogans en stel je één scherm voor: een gebruiker ziet een dollarsaldo met het label USDC of een andere stablecoin en een aanbod om iets te verdienen door het daar te houden. In Washington is dat "iets" rente. In het bankwezen is "daar" een vervanging voor deposito's.

In het Senaatsontwerp is het conflict geconcentreerd in Sectie 404, getiteld "Het behouden van beloningen voor stablecoin-houders," een sectie die in wezen platforms vertelt wat ze wel en niet kunnen doen.

De lijn die het Congres probeert te trekken

Sectie 404 zegt dat aanbieders van diensten voor digitale activa geen enkele vorm van rente of rendement mogen bieden dat "uitsluitend verband houdt met het aanhouden van een betalings-stablecoin."

Dat richt zich op het eenvoudigste beloningsproduct: parkeer een betalings-stablecoin op een beurs of in een gehoste wallet en ontvang een opgegeven rendement dat in de loop van de tijd wordt opgebouwd, zonder dat er aanvullend gedrag vereist is. Dat ziet eruit als rente voor wetgevers, en het ziet eruit als een directe financieringsconcurrent voor banken die afhankelijk zijn van deposito's.

De sleutelzin hier is "uitsluitend verband houdt met het aanhouden," omdat het het verbod afhankelijk maakt van causaliteit. Als de enige reden dat een gebruiker waarde ontvangt is dat ze de stablecoin aanhouden, gaat het platform over de grens. Als een platform de waarde geloofwaardig kan koppelen aan iets anders, biedt het ontwerp een weg voorwaarts.

CLARITY probeert dat pad te definiëren door "activiteitsgebaseerde beloningen en prikkels" toe te staan, en vervolgens op te sommen wat die activiteit kan omvatten: transacties en afwikkeling, het gebruik van een wallet of platform, loyaliteits- of abonnementsprogramma's, kortingen voor acceptatie door handelaren, het verstrekken van liquiditeit of onderpand, en zelfs "governance, validatie, staking of andere ecosysteemdeelname."

Simpel gezegd, Sectie 404 scheidt betaald worden voor parkeren van betaald worden voor deelname. In producttaal nodigt het uit tot een tweede gevecht over wat telt als deelname, omdat fintech een decennium heeft besteed aan het leren hoe je economie omzet in betrokkenheid met een paar extra tikken.

De onderdelen die gebruikers daadwerkelijk zullen opmerken

De meeste lezers zullen zich richten op het rendementsverbod en de laag over het hoofd zien die de front-end van stablecoin-producten zou kunnen hervormen: marketing en openbaarmaking.

Sectie 404 verbiedt marketing die suggereert dat een betalings-stablecoin een bankdeposito is of FDIC-verzekerd is, dat beloningen "risicovrij" zijn of vergelijkbaar zijn met depositiorente, of dat de stablecoin zelf de beloning betaalt. Het dringt ook aan op gestandaardiseerde verklaringen in gewone taal dat een betalings-stablecoin geen deposito is en niet door de overheid is verzekerd, plus een duidelijke vermelding van wie de beloning financiert en wat een gebruiker moet doen om deze te ontvangen.

Banken en kredietverenigingen geven om perceptie omdat perceptie is wat deposito's in beweging brengt. Hun publieke argument is dat passief stablecoin-rendement consumenten aanmoedigt om stablecoin-saldi als veilig contant geld te behandelen, wat depositomigratie kan versnellen, waarbij gemeenschapsbanken als eerste worden getroffen.

Het Senaatsontwerp bevestigt die zorg door een toekomstig rapport over deposito-uitstroom te eisen en expliciet depositovlucht van gemeenschapsbanken te benoemen als een te bestuderen risico.

Cryptobedrijven zeggen echter dat stablecoin-reserves al inkomsten genereren, en platforms willen flexibiliteit om een deel van die waarde met gebruikers te delen, vooral in producten die concurreren met bankrekeningen en geldmarktfondsen.

De meest nuttige vraag die we hier kunnen stellen is wat dit wetsvoorstel overleeft en in welke vorm.

Een vast APY voor het aanhouden van stablecoins op een beurs is het geval met hoog risico, omdat het voordeel "uitsluitend" is gekoppeld aan het aanhouden, en platforms zullen een echte activiteitshaak nodig hebben om dat gaande te houden.

Cashback of punten voor het uitgeven van stablecoins is veel veiliger, omdat kortingen van handelaren en transactiegekoppelde beloningen expliciet worden overwogen, en dat heeft de neiging om kaarten, commerciële voordelen en verschillende andere "gebruik-om-te-verdienen"-mechanismen te bevoordelen.

Onderpand- of liquiditeitsgebaseerde beloningen zijn waarschijnlijk mogelijk omdat "het verstrekken van liquiditeit of onderpand" in de lijst voorkomt, maar de UX-last stijgt daar omdat het risicoprofiel meer op lenen lijkt dan op betalingen. DeFi doorgeef-rendement binnen een custodiale wrapper blijft in theorie mogelijk.

Platforms zullen echter niet om openbaarmaking heen kunnen, en openbaarmaking creëert wrijving, omdat platforms zullen moeten uitleggen wie betaalt, wat in aanmerking komt en welke risico's bestaan op een manier die zal worden getest in handhaving en in de rechtbank.

De rode draad is dat Sectie 404 beloningen wegduwt van rendement op inactief saldo en naar beloningen die eruitzien als betalingen, loyaliteit, abonnementen en handel.

De uitgevers-firewall en de zin die partnerschappen zal bepalen

Sectie 404 bevat ook een clausule die er niet veel uitziet totdat je deze naast echte stablecoin-distributiedeals plaatst. Het zegt dat een toegestane betalings-stablecoin-uitgever niet wordt geacht rente of rendement te betalen alleen omdat een derde partij onafhankelijk beloningen aanbiedt, tenzij de uitgever "het programma stuurt."

Dit is de poging van het wetsvoorstel om te voorkomen dat uitgevers worden behandeld als rentebetalende banken omdat een beurs of wallet prikkels erbovenop heeft gelaagd. Het waarschuwt uitgevers ook om voorzichtig te zijn met hoe dicht ze bij platformbeloningen komen, omdat die nabijheid gemakkelijk als sturing kan worden gezien.

"Stuurt het programma" is hier het belangrijkste scharnierpunt. Sturing kan formele controle betekenen, maar de moeilijke gevallen zijn invloed die van buitenaf op controle lijkt: co-marketing, omzetaandelen gekoppeld aan saldi, technische integraties ontworpen ter ondersteuning van een beloningentrechter, of contractuele vereisten over hoe een platform de stablecoin-ervaring beschrijft.

Na Coinbase's bezwaar en de markup-vertraging werd die dubbelzinnigheid het strijdtoneel, omdat werk aan wetgeving in de late fase vaak neerkomt op of een enkel woord wordt vernauwd, verbreed of gedefinieerd.

Het meest plausibele eindpunt is helaas geen duidelijke overwinning voor beide partijen. De markt zal hoogstwaarschijnlijk een nieuw regime zien geïmplementeerd waarbij platforms nog steeds beloningen aanbieden, maar dit doen via activiteitsgebaseerde programma's die eruitzien als betalingen en betrokkenheidsmechanismen, terwijl uitgevers afstand houden tenzij ze bereid zijn om te worden behandeld als deelnemers aan de compensatiestructuur.

Daarom is Sectie 404 van belang buiten de huidige nieuwscyclus. Het gaat over welke beloningen op schaal kunnen worden aangeboden zonder dat stablecoins worden verkocht als deposito's met een andere naam, en over welke partnerschappen worden geacht de lijn van distributie naar sturing te overschrijden.

Het bericht Zullen uw cryptobeloningen de aanstaande CLARITY-wet overleven? Een gewone-taal-gids voor Sectie 404 verscheen eerst op CryptoSlate.