Republikeinen hebben erom gevraagd

Toen Republikeinen ons Ministerie van Defensie het "Ministerie van Oorlog" begonnen te noemen, had dat waarschijnlijk een duidelijk voorteken moeten zijn voor wat er vrijwel zeker zou volgen.

Toen de meest bloeddorstige en immorele president in de Amerikaanse geschiedenis, Donald Trump, een hoogoctaan olievlek zoals Pete Hegseth benoemde om dat geschokte ministerie te leiden, had het verschrikkelijk duidelijk moeten zijn dat menselijke wezens, niet stijgende prijzen, onder voortdurende aanval zouden staan zolang dit gewelddadige regime aan de macht kon blijven.

Slechts 14 maanden na het begin van zijn walgelijke tweede termijn stijgen de consumentenprijzen snel over de hele linie, en lijken we overal oorlog te voeren omdat Trump de meest Republikeinse president blijkt te zijn in mijn lange leven. Trump doet, in tegenstelling tot zijn valse voorgangers in de GOP zoals de Bushes, niet eens alsof het hem ook maar iets kan schelen om de talloze kwesties die het dagelijks leven van Amerikanen beïnvloeden, of zelfs het leven zelf.

Trump weet wat zijn kiezers echt leuk vinden, en levert het hen koud verpakt in lijkzakken.

Toen hij vorige week met een schouderophalen zei na de eerste drie gesneuvelde troepen in zijn zondige oorlog met Iran: "Er zullen waarschijnlijk meer [doden] zijn voordat het eindigt. Zo is het nu eenmaal," vertelde hij ons hoeveel waarde hij aan hun levens hecht.

Want zo is het echt met Republikeinen, en dat is zo geweest mijn hele leven.

In Trumps wereld zijn er de miljardair-elites, die hem ondersteunen en zowel zijn bodemloze zakken als zijn onlessbare kwaadaardige narcisme tot overvloeiends toe vullen, en er zijn de vervangbare "sukkers en verliezers" die hij misbruikt zoals zo veel van de vrouwen die zijn corrupte pad hebben gekruist.

Trump en zijn Republikeinen waarderen het leven niet, ze vieren geweld en dood, en hoe brutaler en bloederiger het is, hoe beter. Hier moet echt meer over gepraat worden, want het is waar, en die waarheid — net als zoveel talloze mensen en plaatsen over de hele wereld en zeker hier in Amerika — heeft het afgelopen decennium flink te verduren gehad...

De "shock and awe" van de zinloze oorlog in Irak was slechts een opwarmertje voor wat we nu krijgen van een monster dat campagne voerde op "geen nieuwe oorlogen" maar nu acht verschillende landen heeft aangevallen, op vier verschillende continenten om zijn kiezers te geven wat ze echt willen, maar liever niet willen dat we erover praten.

Hoge prijzen, inflatie en betaalbaarheid waren slechts een beleefde dekmantel voor wat hun koude harten echt doet kloppen: dood, vernietiging, en heel veel daarvan.

Een NPR/PBS News/Marist-peiling die vrijdag werd vrijgegeven, toonde aan dat 84 procent van de Republikeinen deze illegale oorlog in Iran steunt, want als ze niet de lagere prijzen kunnen krijgen waarom ze tegen ons logen dat ze om gaven, zullen ze verdomd zeker de pijn en straf krijgen waarvan ze hebben bewezen dat ze er zo naar verlangen.

De waarheid is dat Republikeinen absoluut dol zijn op deze illegale oorlog in Iran, omdat ze wel het bloedbad zullen krijgen van de racistische, Amerika-aanvallende schurk op wie ze stemden, niet één keer, niet twee keer, maar drie keer.

Kunnen we eindelijk allemaal toegeven dat de wreedheid echt het punt is bij Republikeinen?

Voor de Republikeinse kiezer ging de verkiezing van 2024 nooit om het verlagen van prijzen. Oh, natuurlijk, dat zou een leuk extraatje zijn geweest, maar Trumps aantrekkingskracht op de gemiddelde Republikeinse kiezer was altijd zijn onbeperkte vermogen om de allerergste dingen namens hen te zeggen en te doen.

In plaats van hen lagere prijzen te brengen, heeft hij hen bloed bij de emmer vol gebracht, via openbare afranselingen en moorden die de haren in hun nek overeind doen staan.

Google "ICE-afranselingen" en je kunt de rest van je dag besteden aan het kijken naar gemaskerde regeringsagenten die hoofden tegen betonnen muren en trottoirs slaan, vrouwen op straat gooien, mensen bij hun haren uit hun huizen slepen, en huilende kinderen uit de armen van hun ouders rukken.

Deze kiezers stemden niet op Trump ondanks al die vreselijke dingen, ze stemden op hem vanwege die dingen.

Hoe hoog de prijzen ook worden, of hoe slecht het ook wordt voor de werkende mensen in Amerika, Republikeinen kunnen altijd, altijd, altijd erop rekenen dat hun groteske president hun woede op iedereen anders afneemt.

Ze verzonnen verhalen over bruine en zwarte boeman die onze honden en katten opeten, zodat ze, wanneer de tijd kwam, konden rechtvaardigen dat ze hen ontmenselijkten en doodschoten en -sloegen.

De weerzinwekkende Kristi Noem werd deze week niet ontslagen vanwege een van de vele gruwelijke daden onder haar leiding — inclusief massamoord — bij het uit de hand gelopen Department of Homeland Security (DHS). Nee, ze werd uiteindelijk ontslagen omdat ze zichzelf, en niet haar oranje, dunhuidige baas een hoofdrol gaf in een absurde, door belastingbetalers gefinancierde reclamecampagne van ruim $200 miljoen.

De krankzinnige reclamespots tonen de scheel kijkende, botlippige Noem die zichzelf viert door rond Mount Rushmore te rijden op de rug van een arm paard, wiens leven in gevaar was vanaf het moment dat ze een zadel op zijn rug legde.

Noem deed alles wat Trump wilde tijdens haar weerzinwekkende ambtstermijn bij DHS, behalve betrapt worden, en ik beloof je dat de gemiddelde Republikeinse kiezer nog steeds absoluut van haar houdt daarvoor.

Noems ontslag was ongetwijfeld leerzaam voor Hegseth, die carte blanche heeft gekregen om zoveel mogelijk mensenlevens te devalueren, inclusief en vooral de troepen onder zijn bevel, zolang Trump maar alle eer krijgt voor het brengen van het bloedbad waar de Republikeinse kiezers van houden.

Het zou ondenkbaar moeten zijn dat zo'n laag levensvormpje binnen 1.000 mijl van onze strijdkrachten zou worden toegelaten, laat staan het bevel over hen zou voeren. Onder Hegseth's corrupte leiding wordt ons leger niet langer bevolen om eerbaar het hoogste niveau te bereiken, maar worden ze in plaats daarvan bedreigd om zo laag mogelijk te gaan.

Zijn aanwezigheid aan de top van ons Ministerie van Defensie brengt onze troepen elke dag in meer en meer gevaar, want let op mijn woorden, de tijd komt dat hun tegenstanders dezelfde verschrikkelijke straf aan hen zullen uitdelen die zij door Hegseth bevolen zijn aan anderen toe te brengen.

De meesten van ons die het uniform droegen in oorlog en vrede, deden dat omdat we in hoge idealen geloofden. We legden een eed af om de Uniform Code of Military Justice te volgen, en in de voetstappen te treden van de duizenden dappere zielen die voor ons kwamen, en dat strand bestormden, of dapper die geprezen vijandelijke vliegdekschipgroep aanvielen.

Oorlog is de hel, ja, maar het moet gevochten worden met moed, eer, en onder de geschreven wetten die ons leger leiden.

Wat zouden onze krijgsgevangenen door de jaren heen zeggen over het neerschieten van mannen die zich al lang geleden hebben overgegeven en hulpeloos aan het wrak van een boot klampen, smekend om hun leven?

Dit is het soort ding dat onze troepen te wachten staat als God verhoede hun schip ooit aan flarden wordt geblazen, of hun laarzen ooit de grond raken in Iran of elders, omdat Hegseth en de dienstweigerende Trump onze vijanden hebben gesignaleerd dat onze troepen niet veel uitmaken, en er geen regels voor gevechtshandelingen meer zijn.

Het is precies wat je zou verwachten van een opperbevelhebber die de graven van onze gevallenen schendt en nooit moedig genoeg is geweest om iemand anders dan zichzelf te dienen.

We zijn een natie in oorlog met zichzelf, en iedereen om ons heen, omdat dat precies is zoals de Republikeinse Partij het wil.

Geweld, oorlog en haat zijn hun kenmerken, en de enige dingen die ze het Amerikaanse publiek de afgelopen 75 jaar consequent hebben geleverd.

Er is niets nieuws aan dit alles, behalve dat ze eindelijk een leider hebben gevonden die dat allemaal kan leveren met een glimlach op zijn gezicht.

D. Earl Stephens is de auteur van "Toxic Tales: A Caustic Collection of Donald J. Trump's Very Important Letters" en rondde een 30-jarige carrière in de journalistiek af als Managing Editor van Stars and Stripes. Je kunt al zijn werk hier vinden, en hem hier op Bluesky volgen.

• george conway
• noam chomsky
• civil war
• Kayleigh mcenany
• Melania trump
• drudge report
• paul krugman
• Lindsey graham
• Lincoln project
• al franken bill maher
• People of praise
• Ivanka trump
• eric trump