Trumps Iran-tarieven bedreigen wereldhandel terwijl adviseur aandringt op onmiddellijk vertrek

De belangrijkste olie-infrastructuur van Iran werd getroffen door een significante Amerikaanse luchtaanval, waardoor het reeds kostbare militaire conflict escaleerde dat internationale markten schokt en de banden met vitale Amerikaanse bondgenoten schaadt.

Op vrijdag gaf president Donald Trump het U.S. Central Command opdracht om Kharg Island te bombarderen, waarbij hij het beschreef als één van de krachtigste aanvallen in de geschiedenis van het Midden-Oosten.

In een bericht op Truth Social beweerde Trump dat elk militair doel op het eiland was geëlimineerd.

Hij had de olie-infrastructuur van het eiland gespaard "om redenen van fatsoen," maar hij waarschuwde dat deze beslissing kan worden gewijzigd als Iran de handel via de Straat van Hormuz verstoort. Voor zijn vertrek naar Florida vertelde Trump aan verslaggevers dat de militaire campagne zou doorgaan "zo lang als nodig."

Kharg Island is essentieel voor de economie van Iran en behandelt bijna 90% van de ruwe olie-export van het land. Elke aanval op het complex brengt aanzienlijke risico's met zich mee voor zowel regionale stabiliteit als mondiale energiekosten. Sinds het begin van de confrontatie met Iran zijn de olieprijzen al met meer dan 40% gestegen.

Barst in het Witte Huis

Trump leek zelfverzekerd, maar er was een breuk binnen zijn eigen binnenste kring. De eerste hoge regeringsfunctionaris die openlijk de koers van het conflict ter discussie stelde was David Sacks, de AI- en cryptocurrency-adviseur van het Witte Huis.

In een interview met de All-In podcast, verklaarde Sacks dat het tijd was om "de overwinning uit te roepen en te vertrekken," en beschreef het als "duidelijk wat de markten zouden willen zien."

Sacks sloeg ook alarm over verdere aanvallen op energie-infrastructuur. Hij zei dat voortdurende aanvallen Iran ertoe kunnen aanzetten om olie- en gasfaciliteiten in Golfstaten aan te vallen, waardoor de Golf "bijna onbewoonbaar" wordt. Hij noemde het "een werkelijk catastrofaal scenario."

De Trump-administratie heeft ook "Iran-tarieven" gepromoot, een reeks handelssancties die voor het eerst op sociale media openbaar werden gemaakt en dreigen een onmiddellijke 25% belasting op te leggen aan elk land dat zaken doet met Iran.

Deze sancties maken deel uit van een groter patroon van protectionistische handelsstrategie die in 2025 begon met het doel banden met Iran te verbreken.

De secundaire sancties hebben zowel Europese landen als Golfbondgenoten verontrust, en economen waarschuwen dat dit kan leiden tot een stijging van consumentenprijzen.

Trump heeft de tarieven gepresenteerd als een middel om "onze burgers te verrijken" door kosten over te dragen naar andere landen.

Zijn bewering dat de oorlog "bijna gewonnen is" staat echter haaks op berichten dat adviseurs hem in het geheim onder druk zetten om een uitweg uit het conflict te vinden uit bezorgdheid over de mogelijke politieke schade die stijgende olieprijzen en inflatie kunnen veroorzaken.

Kosten lopen op in binnen- en buitenland

De tol in de VS is al duidelijk. Trump reisde naar Kentucky op 11 maart 2026, een staat die hard getroffen is door zijn handelsbeleid.

De historische sectoren van de staat, paardenfokkerij en bourbonproductie, wankelen door groeiende toeleveringsketenkosten en olieprijzen die dicht bij $100 per vat liggen. Lokale bedrijven "maken zich op voor de klap."

De strijd verandert ook beslissingen buiten de Verenigde Staten. Pakistan vermindert momenteel zijn handel met Iran, terwijl de Verenigde Staten goed zijn voor ongeveer 18% van zijn totale export, of $5,8 miljard in 2024–2025.

Het ministerie van Handel van het land verwees naar een Amerikaans presidentieel decreet van 6 februari 2026, waardoor het 25%-tarief kan worden toegepast op invoer uit elk land dat Iraanse goederen koopt.

Pakistaanse functionarissen hebben gewaarschuwd dat dergelijke tarieven het vermogen van het land om te concurreren met rivalen, waaronder India, Cambodja, Vietnam, Bangladesh en Indonesië, op de Amerikaanse markt kunnen schaden.

Islamabad lijkt terughoudend om de toegang tot zijn grootste economische partner in gevaar te brengen, gezien het belang van de export van textiel en IT-diensten naar de Verenigde Staten.

De komende dagen zullen bepalen of Washington de schade aankan of dat de kosten van de strijd blijven stijgen naarmate aanvallen aanhouden en economische druk toeneemt.