Trumps Europese bondgenoten verlaten het schip: 'We kunnen niet de schoot­hond van America First zijn'

Extreem-rechtse politici in heel Europa die Donald Trump enthousiast omarmden na zijn herverkiezing, trekken zich nu snel terug uit de relatie, waarbij het conflict met Iran en zijn eisen voor NAVO-interventie dienen als breekpunt.

Volgens verslaggeving van Bertrand Benoit en Max Colchester van de Wall Street Journal zijn de spanningen opgelopen over Trumps tariefbeleid—dat in een historische uitspraak door het Hooggerechtshof werd verworpen—maar de invasie van Iran en de daaropvolgende eisen dat Europese landen de militaire last delen, hebben nationalistisch gezinde Europese wetgevers ertoe gebracht openlijk hun aansluiting bij de Amerikaanse president te heroverwegen.

Het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft actief Europese rechtse partijen het hof gemaakt door subsidies te kanaliseren naar denktanks en niet-gouvernementele organisaties die Trumps "America First"-agenda promoten, inclusief beleid over vrije meningsuiting en immigratierepressie. Aanvankelijk verwelkomden deze partijen de steun en associatie.

Maar naarmate Europa de gevolgen van Amerikaanse beleidsbeslissingen absorbeert, is de politieke berekening dramatisch verschoven. Europese politici vinden het steeds moeilijker om hun publieke dankbaarheid te behouden terwijl ze hun eigen nationalistische agenda's bevorderen.

Zelfs de oude Trump-vertrouweling Nigel Farage is begonnen zijn risico's te spreiden. "Kijk, hij is een vriend van me. Ik ben het met veel dingen die hij doet eens. Ik ben het niet eens met andere dingen die hij doet," gaf Farage onlangs toe—een schril contrast met zijn eerdere onvoorwaardelijke steun.

De publieke opinie in Europa is zich beslissend tegen Trump gekeerd. In het VK identificeert de overgrote meerderheid van de kiezers zich als "anti-Trump", volgens YouGov-peilingen. Slechts een kwart van de Britse en Duitse kiezers steunt Trumps aanval op Iran. In Frankrijk hebben zelfs rechts-georiënteerde kiezers een ongunstige mening over de president.

Dit vormt een groeiend dilemma voor MAGA-georiënteerde partijen. Zoals Tim Bale, politicologieprofessor aan Queen Mary University of London, uitlegde, moeten politici zoals Farage die ambities koesteren voor een hoger ambt, een veel breder electoraat aanspreken—een electoraat dat Trump grotendeels verafschuwt.

Kritiek van Trumps Europese bondgenoten intensiveerde rond de Groenland-episode. De Italiaanse premier Giorgia Meloni, die eerder diende als diplomatieke brug tussen Europa en de VS, heeft haar publieke lof merkbaar getemperd. Haar plaatsvervanger, Matteo Salvini—een van Trumps meest uitgesproken Italiaanse supporters—wees de verzoeken van de president voor Europese landen om te helpen bij het bewaken van de Straat van Hormuz ronduit af. "Italië is met niemand in oorlog," verklaarde Salvini.

De Franse extreem-rechtse leider Marine Le Pen en haar protégé Jordan Bardella hebben hun kritiek verscherpt en de militaire aanvallen van Trump in Venezuela veroordeeld, hoewel ze voorzichtiger zijn gebleven met betrekking tot de aanval op Iran, wat de sterke steun van de partij voor Israël weerspiegelt.

Duitsland levert de meest uitgesproken afkeuring. Senior Alternative für Deutschland (AfD) parlementariër Peter Felser stelde ronduit: "We kunnen niet de schoorhond zijn van een 'America First'-beleid als het Duitse banen vernietigt. We moeten een soevereine Duitse partij blijven, niet alleen de Duitse tak van de MAGA-beweging."

Gerold Otten, een AfD-parlementariër en defensie-expert, karakteriseerde Trumps militaire acties en minachting voor internationale normen als diep verontrustend. "Je betreedt zeer gevaarlijk terrein wanneer je zegt: 'Ik sta boven de wet'," waarschuwde Otten. "Op het wereldtoneel zeggen 'Ik doe het omdat ik het kan, omdat ik machtig ben'—dat leidt tot de ineenstorting van de beschaving, een staat waarin alleen de wet van de jungle resteert."