Jak pracownik parkingu wzniósł się na mistrza wsadów o niewielkim wzroście

Zanim pojawiły się jaskrawe światła i brawa, Lennon "Flight" Albiso kierował samochodami na parkingu w Makati, znosząc intensywne upały, gdy pojazdy wjeżdżały i wyjeżdżały z okolicy. 

Na tym samym pustym placu znajdowały się stwardniałe bloki cementowe oraz nieużywane materiały biurowe i budowlane, a Albiso postanowił zbudować własną siłownię — bloki przeznaczone na chodnik stały się ciężarami do przysiadów i martwych ciągów, stalowe rury przekształciły się w prowizoryczne sztangi, a asfalt, choć śliski, stał się jego punktem startu. 

Mierząc 165 cm wzrostu, Albiso nie pasuje do obrazu, który większość ludzi kojarzy z wsadem do kosza. W wieku 28 lat nie pochodzi również z elitarnego programu sportowego, dobrze finansowanego obiektu treningowego ani ustrukturyzowanego systemu sportowego. Wywodzi się z pracy fizycznej, ale z uporem budował coś wielkiego z niczego. 

Albiso jest filipińskim wsadzistą, który rywalizował w konkursach wsadów wysokiego szczebla na Filipinach. Jego podróż to nie tylko skakanie wysoko, ale radzenie sobie z ograniczonymi zasobami i odmowa pozwolenia, by okoliczności dyktowały, co jest możliwe. 

Jego relacja z koszykówką rozpoczęła się wcześnie. Próbował biegania, badmintona i piłki nożnej, ale koszykówka została, wspierana przez kosz, który dziadek postawił, aby mógł grać i ćwiczyć. 

"Mieliśmy stare kasety z Michaelem Jordanem, kiedy byłem dzieckiem, więc mogłem oglądać niektóre jego najlepsze momenty i jego wsad z linii rzutów wolnych," powiedział Albiso po filipińsku. "To skłoniło mnie do gry w koszykówkę w naszej prowincji w Negros Oriental. Mój dziadek nawet postawił dla mnie obręcz do koszykówki. Wtedy naprawdę zaczęła się moja miłość do koszykówki." 

W liceum Albiso został zawodnikiem reprezentacji szkoły, zaskakując kolegów z drużyny pionowym skokiem, który pozwalał mu dotknąć obręczy pomimo jego wzrostu. Przez pewien czas marzył o zostaniu profesjonalnym koszykarzem. Ten sen zgasł, gdy nie otrzymał wsparcia finansowego na kontynuowanie koszykówki w college'u. 

"Najbardziej bolesne, co poczułem w związku z koszykówką, to gdy mój ojciec nie wsparł mojego marzenia o pójściu na studia po ukończeniu liceum," powiedział Albiso. "W końcu się z tym pogodziłem, ale wtedy naprawdę mnie to złamało, ponieważ tak bardzo kochałem koszykówkę." 

Bez wsparcia na studia Albiso pracował na różnych stanowiskach, od parkingów po place budowy, jednocześnie kontynuując grę i śledzenie koszykówki, kiedy tylko mógł. Gdzieś pomiędzy kierowaniem samochodami a przenoszeniem materiałów zdał sobie sprawę, że może pozostać związany z grą poprzez wsady. 

"Po liceum oglądałem konkursy wsadów FIBA 3×3 pomiędzy meczami," powiedział Albiso. "Wtedy zacząłem zastanawiać się nad moim potencjałem w wykonywaniu wsadów." 

W 2018 roku w pełni poświęcił się treningowi ciała do wykonywania wsadów i odkrywaniu swojego potencjału sportowego. 

Z ograniczonym dostępem do siłowni, zwłaszcza podczas pandemii, Albiso zbudował własne środowisko treningowe. Używał bloków cementowych, opon, drewna i stalowych rur do pracy siłowej. Na parkingu, gdzie pracował, ustawił obręcz do koszykówki i ćwiczył wsady, które sobie wyobrażał. 

"Pandemia w 2019 roku zmusiła mnie do znalezienia innego sposobu treningu," powiedział Albiso. "Wykorzystałem bloki cementowe, które twardniały i nie były używane na parkingu. Używałem tych bloków jako ciężarów do przysiadów i martwych ciągów." 

Postęp, nawet w małych krokach, wystarczał, by go podtrzymać. "Kiedy tylko widziałem nawet małe oznaki poprawy, szedłem dalej. Po prostu modliłem się do Boga, aby mnie chronił. W końcu wiedziałem, że nie mam nic do stracenia, a to sprawiało mi zbyt wiele radości, bym mógł przestać," powiedział. 

Zaczął dokumentować swoje treningi i próby wsadów w mediach społecznościowych w 2019 roku. W tym czasie wykorzystywał swoje pozostałe oszczędności tylko po to, by podróżować do pobliskich miast na mecze towarzyskie i dostępne boiska, aby filmować materiały. 

"Był nawet czas, kiedy miałem tylko wystarczająco pieniędzy na dojazdy," powiedział Albiso. "Z trudnościami w podróżowaniu podczas pandemii czasami musiałem wydać więcej niż regularną opłatę." 

Niepokój i zmęczenie również się zakradały pośród trudnych okoliczności, z którymi codziennie się mierzył. 

"Pewnego dnia przestraszyłem się myśląc, że mogłem zarazić się COVID, ponieważ miałem trudności z oddychaniem i czułem, jakbym miał umrzeć," powiedział w jednym ze swoich filmów. "Ale po odpowiednim odpoczynku okazało się, że to było tylko zmęczenie z powodu treningu na słońcu bez przerwy przez ostatnie kilka dni." 

Do 2021 roku jego konsekwencja przyniosła mu publikacje na stronach koszykarskich takich jak Hype Basketball i HoopX. W tym samym roku rywalizował w Chooks-to-Go Pilipinas 3×3 Invitational Dunk Contest. 

Dla kogoś przyzwyczajonego do codziennego hałasu parkingu scena wydawała się surrealistyczna. "W momencie, gdy wszedłem na boisko tamtej nocy, byłem przytłoczony. Nawet kobiety na widowni były ode mnie wyższe. Czułem się, jakbym był w Encantadia (fantazji)," powiedział Albiso. 

Ale kiedy wykonał swój wsad, wiedział, że jest tam, gdzie powinien być. "Zaraz po tym konkursie wsadów poczułem, że należę. Nie mogę uwierzyć, że udało mi się wykonać dobry wsad na tak dużej scenie." 

W pewnym momencie swojej podróży oszacował, że jego pionowy skok osiągnął nawet 114-119 cm, co było wysokością potrzebną do wykonania kreatywnych wsadów, które sobie wyobrażał na obręczach o wysokości 3 metrów. 

Albiso wygrał następnie trzy konkursy wsadów, w tym Molten 3×3 Slam Dunk Contest National Basketball Training Center w 2023 roku. W tym samym roku otrzymał ofertę testów z college'u rywalizującego w National Collegiate Athletic Association (NCAA), ale ostatecznie zdecydował się skupić na karierze wsadzisty i drodze trenerskiej. 

Jego wzrost został przerwany w 2024 roku, kiedy cierpiał na rwie kulszową i został zmuszony do zaprzestania treningu na siedem miesięcy. Kontuzja zaznaczyła jego najniższy punkt fizycznie i emocjonalnie, pchając go do rozważenia całkowitego zrezygnowania. 

"Wtedy naprawdę myślałem o porzuceniu wsadów, ponieważ w pewnym momencie różne części mojego ciała czułem zdrętwiale," powiedział Albiso. 

To, co go podtrzymywało, to wsparcie od przyjaciół i obserwujących, którzy zauważyli jego nieobecność i zachęcali go do powrotu. 

"Wciąż publikowałem stare filmy, a przyjaciele i obserwujący ciągle pytali o mnie. To oni zmotywowali mnie do kontynuowania. Część mnie wiedziała również, że jestem wciąż młody i mam jeszcze wiele w zanadrzu," powiedział. "Podjąłem wysiłek, aby zrehabilitować swoje ciało w sposób, który nie wymagałby dużych wydatków, biorąc pod uwagę, że wtedy miałem niewiele." 

Kontuzja zmusiła Albiso do przemyślenia swojego treningu. Przyjął to, co nazywa "inteligentnym treningiem," równoważąc przemyślaną pracę siłową z odpoczynkiem i regeneracją. Położył większy nacisk na sen, zarządzanie czasem i słuchanie swojego ciała. 

Ta zmiana się opłaciła. Wrócił do konsekwentnego wykonywania wsadów na obręczach o wysokości 3 metrów i ponownie rywalizował w konkursach pod koniec 2024 roku. Dziś Albiso pracuje jako osobisty trener i ma nadzieję zbudować następne pokolenie sportowców. 

W lutym 2026 roku Albiso wygrał kolejny konkurs wsadów na poziomie społecznościowym. To nie była największa scena w jego karierze, ale była jedną z najbardziej znaczących, ponieważ rywalizował z jednym ze swoich uczniów. 

Dla Albiso był to moment domknięcia koła. Pracownik parkingu, który kiedyś trenował sam z blokami cementowymi, teraz dzielił boisko z kimś, kogo sam wyszkolił. 

"Poza wykonywaniem wsadów pracuję nad maksymalizacją mojego potencjału jako trener. Mam nadzieję zbudować następne pokolenie sportowców, będąc najlepszym profesjonalnym trenerem, jakim mogę być," powiedział. 

Wykonywanie wsadów dla Albiso to już nie tylko spektakl. "Dla mnie wykonywanie wsadów to forma sztuki," powiedział. Wraz z tym chce, aby jego historia pokazała, że postęp nie wymaga idealnych warunków. 

"Poświęciłem czas i energię oraz wydałem więcej pieniędzy, niż chciałem, tylko po to, by osiągnąć te rezultaty. Nie żałuję niczego z tego." 

Za kilka lat ma nadzieję, że ludzie będą pamiętać nie tylko wsady, ale fakt, że nigdy nie przestał próbować, nawet gdy warunki były dalekie od idealnych. 

"Nie było łatwo dla takiego gościa jak ja, mierzącego 165 cm wzrostu i pozbawionego zasobów, dotrzeć tam, gdzie jestem teraz," powiedział Albiso. 

"Chcę zachęcić każdego, kto ma nadzieję osiągnąć swoje marzenia, aby szedł dalej i ciągle szukał sposobów na wytrwanie pomimo wyzwań. To nie jest łatwe, ale też nie jest niemożliwe." – Rappler.com