[Tambay] Tres niños na bagitos

Z okazji święta Santo Niño celebracja w katolickich kościołach w niedzielę 18 stycznia była żywa i radosna. Według kalendarza Kościoła Rzymskokatolickiego na Filipinach oficjalna nazwa tego święta to "Uroczystość Pana Jezusa, Świętego Dzieciątka".

Kolorowe obchody są zaplanowane dziś w większości kościołów. Ze względu na żarliwą pobożność filipińskich katolików Watykan udzielił Filipinom specjalnego pozwolenia na obchodzenie Święta Świętego Dzieciątka w trzecią niedzielę stycznia. Filipiny są wyjątkowe, otrzymując takie pozwolenie.

Żywe, radosne i kolorowe uroczystości odbywają się w różnych częściach Filipin. Najbardziej znanym jest dumne wydarzenie Cebu City - Sinulog Festival i Fiesta Señor. Mam kolegów, którzy wracają do domu, aby uczestniczyć we mszy w Basilica Minore del Santo Niño de Cebu.

Innym słynnym miejscem obchodów święta Santo Niño jest Ati-Atihan Festival w Kalibo, Aklan. Tutaj w Manili uczestniczyłem kiedyś we mszach w kościołach w Tondo i Pandacan, gdzie Santo Niño jest patronem.

W wielu parafiach, jak tutaj u nas w Archdiocesan Shrine of the Divine Mercy przy Mandaluyong City Hall circle, służba młodzieżowa przejmuje odpowiedzialność za prezentację Santo Niño. Mają pokaz taneczny podczas wszystkich mszy, kończący się entuzjastycznym okrzykiem "Viva! Pit Senyor!"

Dlatego przyszło mi do głowy święto Świętego Dzieciątka, ponieważ wydaje się pasować do osobowości pojawiających się w wiadomościach. Mam na myśli "stałych bywalców" mediów społecznościowych i doniesień prasowych - nowicjuszy-kongresmenów. Ale ten skromny obserwator skupi się najpierw na tres niños w Izbie Reprezentantów.

Są to nowicjusze Leandro Leviste (Batangas), Kiko Barzaga (Cavite) i Eli San Fernando (Kamanggagawa). Wydają się być nierozłączni, ponieważ widziałem zdjęcie w mediach społecznościowych, na którym to trio świeżaków jest razem i buduje więzi.

Ujawnia się mój wiek, gdy czytam o tych młodych ludziach. Mogą być pełni "dobrych intencji", co z pewnością wszyscy aprobuję. To, co mi nie odpowiada, to ich styl. Jak wam mówiłem, dla nas starszych ich podejście do spraw jest nierówne.

Na niedawnej konferencji prasowej senator Ping Lacson wspomniał, że rozmawiała z nim senatorka Loren Legarda o działaniach jej syna, przedstawiciela Leviste. Lacson powiedział, że Leviste może być jeszcze "niedojrzały", więc nie jest gotowy na walkę polityczną. Jak powiedział Lacson, kiedy krytykujesz, spodziewaj się odwetu. Nawet jeśli to, co ci odpowiadają, nie jest prawdą, byle tylko się odegrać. "Postawią cię w pozycji, w której będziesz defensywny", powiedział Lacson.

Senator dodał: "Ja byłem wystarczająco długo w polityce, żeby zrozumieć, że tak się rzeczywiście stanie
(kiedy krytykujesz, otrzymasz odpowiedź)." (CZYTAJ: [Vantage Point] The Leviste gambit: Monetizing clean energy for political gains?)

Jednym z błędów nowicjusza Leviste, który skrytykował Lacson, z czym się zgadzam, jest: "Nie bądź chaotyczny... Nie pojawiaj się codziennie w telewizji. Bo, prawda, to też męczy?" Jak mówi mądrość obserwatorów udających geniuszy: Hijo, liczy się jakość, nie ilość.

Inny jest styl Kiko Barzagi. Kręcę się, gdy czytam wypowiedzi tego młodzieńca. Zastanawiam się, dlaczego ludzie z Dasmariñas City w Cavite wybrali Barzagę. (CZYTAJ: [Inside the Newsroom] Kiko Barzaga doesn't deserve the spotlight)

Barzaga przyznaje, że lubi koty, dlatego czasami nazywają go "Meaow-meaow". No dobrze, ten obserwator przepuści to urocze zachowanie. Cóż, jeśli to jest jego ulubiony pseudonim, to jego sprawa.

Nie mam nic przeciwko jego krytyce rządu. To jego prawo. Dopóki nie krzywdzi i nie wzywa do zbrojnego powstania przeciwko rządowi. Ale niektóre z jego postów w mediach społecznościowych mogą być interpretowane jako naruszające prawo. Koledzy kongresmenzy zawiesili już Barzagę z tego powodu.

Moim zdaniem styl Barzagi w mediach społecznościowych, polegający na beztroskim publikowaniu wszystkiego, co mu przyjdzie do głowy, zaszkodzi mu. Może to, co mówi ten obserwator, to tylko "kwestia pokoleniowa". Ale, ponieważ jest kongresmanem, powinien pamiętać, że reprezentuje ludzi z Dasmariñas. Moje pytanie brzmi: czy tacy jesteście w Dasmariñas?

Kiedy Izba rozpatrywała skargę etyczną przeciwko Barzadze, jedną z osób, które stanęły w jego obronie, był przedstawiciel Eli San Fernando.

Dopiero niedawno zajrzałem na posty w mediach społecznościowych San Fernando. Moją pierwszą uwagą jest to, że jest dla mnie za głośny. Czy to znowu "kwestia pokoleniowa"?

Według naszych zapisów w Rappler, profesją San Fernando jest "organizator związkowy". Czy to jego styl bycia głośnym, czy też takie jest nowe pokolenie organizatorów pracowników? W każdym razie nie widziałem go ani nie poznałem osobiście, więc nie powinienem go jeszcze bezpośrednio oceniać. Persona w mediach społecznościowych jest bardzo różna od rzeczywistej osobowości.

W czasach, gdy organizowaliśmy pracowników, nie byliśmy tak głośni.

Chociaż irytuje mnie hałas kongresmena Eli, stuprocentowo popieram cel jego grupy, szczególnie ich wezwanie do zniesienia "płac wojewódzkich" i ustanowienia krajowej płacy minimalnej.

Niemniej jednak nowicjusze wnoszą świeże powietrze do filipińskiej polityki.

Nawet jeśli się nie zgadzasz, nadal należy ich wysłuchać. Należy dać im miejsce w przestrzeni demokratycznej. Słuchanie różnych poglądów i przekonań jest częścią podejmowania znaczących decyzji. Z czasem pomoże to społeczeństwu.

Błędem jest myślenie, zwłaszcza dla takich jak ja, bogatych w doświadczenie, że tylko my posiadamy wiedzę. Najpierw posłuchajmy. Przeanalizujmy sytuację. Potem podejmijmy decyzję.

Jak głosi Ewangelia czytana podczas mszy z okazji święta Santo Niño: "Ktokolwiek upokorzy się jak to dziecko, ten jest największy w królestwie Bożym. I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje. Pilnujcie, abyście nie gardzili żadnym z tych małych."

Aha, Viva! Pit Senyor! – Rappler.com

Chito de la Vega jest Tambay Rapplera dwa razy w miesiącu. Jest także jednym z prowadzących program Balita Kwento Serbisyo w DZME 1530.