Dlaczego 'Stranger Things' byłoby o wiele lepsze bez Vecny

Nic dziwnego, że spotkałem się z pewnym sprzeciwem wobec mojego niedawnego wpisu o głównym winowajcy upadku Stranger Things. Argumentowałem wtedy, że choć sezon 4 i szczególnie sezon 5 miały wiele problemów, wiele z nich można wywieść od Vecny i tego, jak dodanie fantasy Wielkiego Złego fundamentalnie zmieniło serial na gorsze.

Jeden kontrargument, który słyszałem od fanów, mówi, że wprowadzenie postaci Mrocznego Władcy w Stranger Things faktycznie ma sens, ponieważ to serial oparty na Dungeons & Dragons, a ta gra była mocno inspirowana Władcą Pierścieni. W fantasy Mroczny Władca jest oczywiście dość powszechny, czy to Sauron, Voldemort czy Mroczny z Koła Czasu. Mroczni Władcy są wszędzie w fantasy.

Telewizyjna wersja Gry o Tron wprowadziła własnego Mrocznego Władcę w postaci złowrogiego Króla Nocy, co jest dość znaczącym odstępstwem od książek George'a R.R. Martina. Naturalnie, Król Nocy okazał się w końcu dość przeciętnym Wielkim Złym.

To jeden z problemów z archetypami Mrocznego Władcy. Są budowani jako niemożliwie śmiertelni, źli i przebiegli wrogowie, a potem nasi znacznie mniej imponujący bohaterowie udają się ich pokonać dzięki determinacji lub po prostu głupiemu szczęściu.

Sauron został pokonany przez jakichś brudnych Hobbitów i ich kumpla, Golluma. Voldemort podbłby Śródziemie, gdyby nie te wścibskie dzieciaki. (Podobieństwa Vecna/Voldemort są właściwie całkiem zabawne). Król Nocy był budowany przez siedem sezonów, z koszmarną Długą Nocą wiecznie na horyzoncie i armią żywych trupów gotową przetoczyć się przez Westeros... a potem Arya Stark po prostu dźgnęła go na śmierć znikąd. Chyba "Dźgnij go ostrym końcem" było w końcu strzelbą Czechowa.

Ten sam problem pojawia się w Hawkins w Indianie. Mroczny Władca, Vecna, został przedstawiony jako superpotężny, zły pozaświatowy nekromanta zamierzający dosłownie zniszczyć świat, a dostajemy jedną z najbardziej przeciętnych walk z bossem w historii, mimo że Vecna i Mind Flayer łączą siły. Wiele osób macha na to ręką, mówiąc, że naprawdę trudno jest zakończyć pięcioseryjną sagę, że finałowe sezony często rozczarowują. Nie mam wątpliwości co do wyzwania, ale naszym zadaniem jako krytyków mediów jest rozkładać rzeczy na części i rozumieć, dlaczego nie działają. Czy ten serial mógłby pewniej przekroczyć linię mety, gdyby całkowicie porzucił Vecnę? Być może.

Choć Stranger Things z pewnością był mocno inspirowany Dungeons & Dragons, w serialu nigdy nie było zbyt wiele DNA Władcy Pierścieni. Zawsze bardziej skłaniał się ku horrorowi i filmom o dorastaniu z lat 80., od Powrotu do Przyszłości po Pogromców Duchów i E.T. itd. Trzymanie się tego typu historii przez wszystkie pięć sezonów prawie na pewno skutkowałoby lepszym zakończeniem.

Mind Flayer, stworzenie z Odwróconego Świata bez ludzkich emocji czy motywacji, jest znacznie ciekawszym, lovecraftowskim potworem niż kiedykolwiek był Vecna. Stranger Things powinno albo zachować Mind Flayera jako głównego antagonistę, albo ujawnić jakąś jeszcze większą, bardziej potwórną moc stojącą za nim i innymi eldritch horrorami Odwróconego Świata. Tak wiele z sezonów 4 i 5 poświęcono na budowanie Vecny, tylko po to, by wszystko w końcu spłonęło.

Sezon 4 bez Vecny mógłby skupić się wokół podobnych wydarzeń, z Mind Flayerem atakującym jednostki takie jak Max. Sam Odwrócony Świat mógł zacząć przenikać do prawdziwego świata w niepokojący sposób. Misja wejścia do Odwróconego Świata, aby uratować Max i zabić Mind Flayera raz na zawsze, byłaby ekscytującą historią. Co lepsze, nie wymagałoby to retconowania wcześniejszych wątków. Serial mógł też pójść w inne kierunki. Podróże w czasie są ryzykowne, ale skoro Odwrócony Świat jest zamrożony w czasie, można zobaczyć, jak mogłoby to zadziałać.

Niezależnie od tego, wybór kosmicznego i psychologicznego horroru zamiast mitycznego fantasy byłby mądrym kierunkiem dla Stranger Things i byłby bardziej tematycznie spójny z pierwszymi trzema sezonami. Nawet Mind Flayer z sezonu 5 wydawał się bardziej smok czy potwór fantasy niż mroczna groza, z którą po raz pierwszy się spotkaliśmy w sezonie 2.

Inne zmiany, które wprowadziłbym wraz z usunięciem Vecny z fabuły:

• Okrojona obsada. Przepraszam, Hopper, powinieneś był zginąć na końcu sezonu 3 i prawdopodobnie kilka innych postaci razem z tobą. Przynajmniej jeden lub dwóch starszych nastolatków, jak sympatyczny Steve, również mogło zginąć. Postacie drugoplanowe jak Murray powinny być wypisane, zanim staną się karykaturami. Dorośli w ogóle powinni mieć mniejszą obecność w serialu. Ten gatunek nie jest o dorosłych. Jest o dzieciach. Wyobraźcie sobie Goonies z pół tuzinem dorosłych przemierzających jaskinie. Wyobraźcie sobie ten film z obsadą tej samej wielkości co Stranger Things.
• Znacznie mniej skupienia na nastoletnim romansie wśród głównej grupy. Było wystarczająco dużo romansu wpisanego w wątek Steve / Jonathan / Nancy. Nie potrzebowaliśmy, żeby Mike i Eleven byli czymś więcej niż przyjaciółmi. Myślę, że Lucas i Max kończąc jako para na końcu, po tym jak pomógł ją uratować z Odwróconego Świata / Mind Flayera, mogło zadziałać. Ale zbyt wiele czasu poświęcono na młodzieńczy romans i nic z tego nie poprawiło serialu.
• Koniec z osłabianiem mocy Eleven. Eleven powinna być na czele sezonu 5, a nie zepchnięta na bok przez postacie jak Holly, choć problem był mniej związany z Holly, a bardziej z rozdętą obsadą ogólnie. Eleven została pozbawiona mocy w sezonie 4 i zepchnięta na bok w sezonie 5. Kiedy Will w końcu dostaje moce, jest niemal natychmiast ich pozbawiony. To zabija tempo. Gracze D&D wiedzą, że kiedy już zdobędziesz nowe moce, ostatnią rzeczą, jakiej chcesz, jest ich utrata.
• Wyciąć cały wojskowy wątek. Gdy ludzie z laboratorium Hawkins wyszli z gry, zawęziłbym fokus do głównych postaci i ich misji zamknięcia Odwróconego Świata i/lub zabicia Mind Flayera (a Mind Flayer mógł być tylko jednym z wielu, lub podporządkowanym jeszcze większemu kosmicznemu horrorowi). Serial mógł nadal zawierać rządowy wątek, może jakichś mrocznych śledczych węszących wokół, ale w formie, w jakiej został napisany, wojskowi byli po prostu niewybaczalnie słabi.
• Niech Will się ujawni w sezonie 4 zamiast czekać do końca sezonu 5 i, jeśli serial koniecznie chce dać wszystkim innym dzieciom zainteresowania romantyczne, daj jemu też (choć idealnie powinniśmy byli po prostu uniknąć wszystkich romansowych wątków w młodszej grupie i zakończyć trójkąt miłosny w starszej grupie znacznie wcześniej). Ale jeśli musimy uwzględnić romanse dla naszych głównych bohaterów, zakończ sprawę "Bylera", dając Willowi chłopaka lub przynajmniej sympatię.
• Usuń niejednoznaczność z zakończenia. Zamiast zabijać Eleven lub zostawiać jej los tajemnicą, daj jej szczęśliwe zakończenie, na które zasługuje. Żaden z obecnych wyników nie jest w najmniejszym stopniu satysfakcjonujący, choć jej poświęcenie i śmierć były odważnym wyborem narracyjnym, dopóki nie osłabili go niejednoznacznością. Na końcu Eleven powinna siedzieć przy stole do D&D ze swoimi przyjaciółmi, z zamkniętym Odwróconym Światem, bez mocy na zawsze, i normalnym życiem przed sobą wypełnionym miłością, bólem, walką i radością. Myślę, że wiele osób będzie się ze mną nie zgadzać co do wielu innych rzeczy w tym poście, ale może wszyscy zgodzimy się co do tego.

Powinienem zauważyć, zanim odejdziemy, że nic z tego nie jest krytyką Jamie Campbella Bowera, który grał Henry'ego / 001 / Vecnę z ogromnym kunsztem i talentem. Nawet gdyby Vecna został wycięty, w idealnym świecie Bower dostałby jakąś inną świetną rolę w serialu. Może postać z mocami, która również bada Odwrócony Świat, ale z nikczemnych pobudek. Jakiś drugorzędny antagonista. Tylko nie Wielkie Złe fantasy Mroczny Władca.

Ostatecznie, usunięcie Vecny z historii nie naprawiłoby wszystkich jej problemów, ale bez niego Stranger Things byłoby bardziej jak, cóż, Stranger Things. Co o tym myślicie?

Dajcie mi znać na Twitterze, Instagramie lub Facebooku.