[Inside the Newsroom] Rzeczy, które robimy z miłości…

Od lat krąży w sieci wpis o zabawnym zastrzeżeniu dziennikarki dla potencjalnych partnerów: Nie alarmuj się historią przeglądania. Znajdziesz wyszukiwania dotyczące tego, gdzie morderca ukryłby ciało, jakie są możliwe drogi ucieczki z danego miasta, jak przebić się przez warstwy kont bankowych używanych do prania pieniędzy — tego typu rzeczy. Ale spokojnie, żart polega na tym, że to do jej reportaży śledczych i w żaden sposób nie wskazuje, że jest jakimś wariatem, seryjnym mordercą czy oszustem. 

Okej, jeśli nie uznałeś tego za zabawne (spięty, hm!), witaj w redakcji! Ten newsletter — gdzie Rappler „dzieli się historiami, zarówno lekkimi, jak i poważnymi, od ludzi, którzy nadają sens wiadomościom" — powinien być twoim wprowadzeniem do świata, w którym wszystko jest traktowane poważnie. Tak poważnie, że prawdopodobnie mamy dziwne poczucie tego, co jest zabawne — śmiejemy się, wspominając ryzyko, które podjęliśmy, niebezpieczeństwa, z którymi się zetknęliśmy, decyzje podjęte w ułamku sekundy „sama siebie zaskoczyłam", które podjęliśmy tylko po to, by złożyć historię w całość. 

(Próbowałam wrócić do artykułów, które napisałam w lutym przez lata i, o rany, naprawdę jestem osobą, która nie potrafi być beztroska nawet w miesiącu czy tygodniu miłości lub pisząc o związkach: Śluby w czasach koronawirusa, Czy umawiałbyś się z dziennikarką – dziennikarką Rappler?, oraz z nadchodzących archiwów magazynu Newsbreak: „Backstreet Business" o branży aborcyjnej i „Tylko dla bogatych" o ekonomii unieważnienia małżeństwa.) 

Jestem Miriam Grace A. Go, redaktorem naczelnym Rappler, a to wprowadzenie jest moim sposobem na zadanie pytania: Pobłażajcie nam ten walentynkowy weekend, gdy wspominamy, jakie środki ostrożności niektórzy z nas rzucili na wiatr i jak daleko posunęliśmy się dla miłości do dziennikarstwa, do sensacji, do solidnych historii. 

Przez lata oglądaliście filmy o dziennikarzach Rappler nękanych lub narażonych na niebezpieczeństwo podczas wykonywania swojej pracy: Pia Ranada, której odmówiono wstępu do Malacañang, gdzie była akredytowanym członkiem korpusu prasowego; Lian Buan, popchnięta przez ludzi, którzy wiedzieli, że będzie zadawać trudne pytania kandydatowi na prezydenta Ferdinandowi Marcosowi Jr. podczas kampanii 2022; JC Gotinga, blokowany przez vlogerów, którym nie spodobała się jego kontrola kandydatki na burmistrza Sarah Discaya w 2025 roku.

Nie słyszeliście jednak o zakulisowych przedsięwzięciach reporterów i badaczy. Więc proszę bardzo… 

• W noc wyborczą 2025 roku Reinnard Balonzo był na stanowisku w kapitolu Albay, aby relacjonować ogłoszenie zwycięzców, a po tym miał udać się na nocny targ Daraga, aby przeprowadzić wywiady do swojego artykułu o tym, jak kupowanie głosów zostało znormalizowane w prowincji. Między tymi dwoma zadaniami otrzymał wiadomość, że zmarł jeden z dziadków, którzy go wychowali. Zebrał się w sobie i wrócił do domu dopiero po zakończeniu relacji.   
• Nad Balonzo pracuje nad korupcją infrastrukturalną w Albay. Na początku miał jednak tylko tropy od różnych informatorów, ale nie wiedział, jak i gdzie dokładnie rozpocząć badania, wywiady i ścieżkę dokumentów. Po pewnym czasie źródło z branży budowlanej w Bicol w końcu przemówiło — tylko w celach kontekstowych — ale dopiero wtedy, gdy Nad musiał znieść źródło, które chciało pić do 3 rano. 
• Gdyby Jairo Bolledo miał program lub napisał książkę, zatytułowalibyśmy to „Depesza z wozu ratunkowego". Oto dlaczego: 4 września 2024 roku musiał być w Izbie Reprezentantów, aby relacjonować przesłuchanie czterech komisji dotyczące filipińskich operatorów gier offshore. Ale cyklon tropikalny uderzył w Luzon i spowodował powódź w jego rodzinnym mieście. Stał w kolejce do jeepa przez dwie godziny, bez powodzenia. Przyjechał wóz ratunkowy wysłany przez władze lokalne i wskoczył na niego. W połowie drogi pojawiła się wiadomość, że Alice Guo została aresztowana w Indonezji. Więc tam, stojąc w przepełnionej przestrzeni zmęczonych dojeżdżających, zadzwonił do źródeł, aby potwierdzić wiadomość, opublikował ją na kanałach Rappler i wystukał historię jedną ręką. 
• Podczas pandemii Komisja Wyborcza była „notorycznie trudnym" biurem do relacjonowania. Biuro rzecznika rutynowo ignorowało prośby o dokumenty, ale Dwight de Leon chciał się upewnić, że konkretny dokument istnieje i że nawet tylko jedna linijka w artykule wyjaśniającym wytrzyma kontrolę. Stawił czoła lockdownowi (ale przestrzegał protokołów) na początku lat 20. i udał się do innego departamentu Comelec, który był skłonny wydać kopię notatki, która nigdy nie została umieszczona online. Było to na piętrze niedostępnym dla reporterów, więc ochroniarz złapał go, skarcił i wyrzucił. Zdobył dokument — to się liczyło.  
• „Żadnej szalonej historii", mówi Delfin Dioquino, ale wyobraź sobie takie relacje: Na ostatnich Igrzyskach Azji Południowo-Wschodniej w Tajlandii, gdzie był częścią filipińskiej puli reporterskiej, podróżował z innymi reporterami prawie 500 kilometrów drogą lądową KAŻDEGO DNIA, aby dotrzeć na mecze mistrzowskie kilku dyscyplin sportowych z udziałem filipińskich sportowców. KAŻDEGO DNIA wyjeżdżali z hotelu około 5 rano i wracali o 2 w nocy następnego dnia — pozostawiając im mniej niż trzy godziny snu! 
• Jodesz Gavilan traktuje poważnie bycie starszym badaczem — tak bardzo, że wykroczyła poza dokumenty i wywiady dla ostatniego potwierdzenia, że były spiker Izby Martin Romualdez jest powiązany z posiadaniem rezydencji w Hiszpanii. Przez „poza" rozumiemy, że obejrzała setki filmów na TikToku i postów w mediach społecznościowych, aby zmapować, jak Romualdez był powiązany z przedsiębiorczynią Crystal Jacinto, która bardzo lubi publikować treści online. Jodesz mówi: „Ten proces pokazał, jak pozornie przyziemne treści online (co Gen Z nazywa treściami rozkładającymi mózg) mogą stać się kluczowym dowodem, gdy zostaną starannie poskładane razem."  
• John Sitchon pomagał w śledztwie dotyczącym tego, jak materiały edukacyjne, za które Ministerstwo Edukacji zapłaciło, nie zostały dostarczone przez małą firmę logistyczną. Były przechowywane w magazynach w Cebu i Pampanga. Wszystkie dokumenty zostały zabezpieczone, wszystkie fakty dotyczące umowy zostały potwierdzone, rozmawialiśmy ze źródłami, a ostatecznym potwierdzeniem, którego potrzebowaliśmy, było zobaczenie rzeczywiście dostaw w magazynach. Co więc zrobił John w Mandaue City? Wspiął się na ścianę, oparł stopy i plecy, aby zachować stabilność, i wyciągnął rękę przez kraty, aby zrobić zdjęcie wnętrza niestrzeżonego magazynu.

Mam nadzieję, że tak jak my uznasz te przygody za zabawne po fakcie. Ale chcę też, abyśmy wszyscy, zarówno dziennikarze, jak i odbiorcy, zdali sobie sprawę, że ostatecznie powodem, dla którego robimy te rzeczy, jest miłość do naszej społeczności. To kwestie, które wpływają na życie społeczności — kwestie, które są dla ciebie ważne, kwestie, o które chcesz walczyć — to właśnie je chcemy odkryć, ruszając niebo i ziemię. 

Jakie kwestie chcesz, abyśmy podjęli? Możesz przesyłać nam tropy przez e-mail [email protected] i nasz kanał #CorruptionWatch w aplikacji Rappler. Możesz również wpłacić darowiznę na nasz fundusz śledczy lub zapisać się do członkostwa Rappler+, aby wspierać pracę, którą wykonujemy.

POLECANE ARTYKUŁY

• Naród złamanych serc? 27% Filipińczyków doświadczyło lub było świadkiem zdrady
• Płatki w sezonie: Wewnątrz walentynkowego szaleństwa Dangwa
• Koniec epoki: Najstarsza linia autobusowa PH, Philtranco, zamyka się po 112 latach
• Jak ten autobus z wyposażeniem wnętrz ma nadzieję zainspirować przestrzenie mieszkalne Filipińczyków
• Dlaczego lekarze zachęcają Filipińczyków do zmiany poglądów na otyłość
• Dlaczego nawet Rzecznik Praw Obywatelskich ma trudności ze zdobyciem SALN ustawodawców
• SN orzeka, że pary tej samej płci mogą współwłaścić nieruchomości. Dlaczego to ma znaczenie.
• Pułkownik staje przed zarzutem korupcji za rzekome wykorzystywanie policjantów jako pracowników budowlanych
• Kwestie związane z ucieczką z miejsca wypadku, który zabił mieszkańca Cebuano Kingstona Ralpha Chenga

– Rappler.com